రోజు అంటే… రేయింబవళ్ళ చలనమే! సంవత్సరము అంటే రెండు ఆయనాల ఆవృతమే! దారికి తెలియని గమ్యం రెండు పాదాల గమనమే! పగలు – రేయికి రాజులు ఆ సూర్య – చంద్రులే! కారు చీకటి మబ్బుల్లో మిలమిల మెరుపుల ఉరుములే! వినీలాకాశానికి అందం మిలమిల మెరిసే తారక లే! జీవులు పుట్టుట- గిట్టుట పెరిగి -విరుగుట…
తనకెన్ని సమస్యలెదురైన బెదరక అడుగేసేటోడే నేటిమనిషి తన ఉనికికే ఎసరొచ్చినా ఏంమాట్లాడని మౌనముని బతుకెంత భారమైన బాధపడతాడే తప్ప కారణాలెతకడు ఎందుకంటే ప్రతిదానికి కారణమతడేగనుక చెమటను చిందిస్తూ చింతలేక బతికిన దినాలెన్నో రేపటికై చింతలేనోడొకపుడు తెలిసిన తెలియకున్నా చేసే పనిలో న్యాయముండేది నాయకుడైనా అనాముకుడైన జీవనగమనంలో సంతోషం వెతుకునేటోళ్ళు లోకంలోకొచ్చింది ఇచ్చిపోవడానికని తోచినంతలో మంచికై ముందడుగేసేవాళ్ళు…
అవమాన బాణాలు ఎదలో గుచ్చుకొంటుంటే అటు సంద్రంలోని ‘‘అసని’’ తుఫాను ఇప్పుడు నా ఎదలోనూ మొదలయ్యింది. వర్తమానం నచ్చక భవిష్యత్తు గోచరించక, ఆలోచనల అలలు ఎగిసిపడుతూ సతమతమవుతోన్న మదిలో ఉన్న ఆవేదనకు మరో ఆవేదన తోడవుతోంటే ఆవేదనా మబ్బులు కమ్మిన ఎదలో కన్నీటి వర్షం కురుస్తోంది. ఎన్నో నియంత్రణల కంచెలు వేసుకొని నడిచే జీవచ్ఛవంలాంటి యాంత్రికమైన…
పిలవని పేరంటమైంది హఠాత్తు గా ఊడి పడింది నోటికాడికి వచ్చింది మింగేసింది మండుటెండలలో మడత పెట్టేసింది ఉరమని పిడుగై ముంచ్చేసింది రైతన్నలను ఉసూరు మనిపించింది ఎప్పుడైనా ఈ వింత చూసామా అనిపించింది బ్రహ్మం గారి వాక్కు నిజ మనిపించింది పంట విరగ పండింది రేటు బాగుంది రైతు రాతను మార్చేసింది అప్పుల సుడిలోంచి బయట పడేసే…
నెల తప్పింది మొదలు అంబరమంత ప్రేమ పంచుతూ, అష్టకష్టాల పిదప అమ్మతనం సొంతం కాగా అవధుల్లేని ఆనందం పొందుతుంది మాతృమూర్తి. బిడ్డలకైజి అహర్నిశలు ఆరాటపడే అనురాగవల్లి , వారి హృదయాలలో వెలిగే ఆనందజ్యోతి ఆమె. అనురాగాల పందిరికి లతలా అల్లుకుపోతూ, క్షణం తీరికలేని బతుకు గడియారంలో అందరినీ చదువుతూ, ఓర్పు,సహనాలతో బతుకు అర్ధాన్ని లిఖిస్తూ,…
నువ్వు ఏం మాట్లాడినా నీ నొసటిమీద కుంకుమ బొట్టులా ఒక ముద్రను అచ్చుగుద్దుతాడు వాడు గోడలకు సున్నం కొట్టినంత సులభంగా నీ మాటలకు లేని వింత వింత రంగులను పులుముతాడు పలుకుల్లో వినిపించని అర్థాలకు పండితోత్తములతో కొత్తభాష్యాలను పలికిస్తాడు మాట్లాడటమెంత నేరమో సాక్షాత్తు’’రాజ్యాంగం’’నోటితోనే పలికిస్తాడు నిజానికీ-అబద్ధానికి మధ్యగల ‘‘గీత’’ వాని అరచేతిలో కులుకుతూ కూర్చుంటుంది మాటల…
నాన్న…ఆ పదంలోనే ఆకాశమంత ప్రేమ, అమృతసమానమైన మాధుర్యం. బిడ్డకు ఊపిరి ఇచ్చింది అమ్మైనా, ఆ ఊపిరికి ఆలంబన నాన్న. గురువుగా నడకలు నేర్పి, గువ్వలా గుండెలో దాచుకొంటూ, పిల్లల బతుకుల్లో పున్నములు పూయించడానికి రేపటి కలల స్వప్న ప్రమిదలో తన చెమట చమురును పోసి తానే వత్తిగా కాలుతూ నిత్యం వెలుగులు పంచే అఖండ జీవనజ్యోతి…
యాత్రలు పాదయాత్రలు పుణ్య స్థలాలకు మోక్ష యాత్రలు! ఓటరు దేవుళ్ల దర్శనాలకు బహురూపుల యాత్రలు! దేవుళ్లకు భక్తులకు మధ్య అనుబంధమైంది ఓటు! దేవుడు పొగడ్తలకు పొంగిపోయి ఐదేండ్ల కొకసారి అనుగ్రహిస్తాడు! దేవుళ్ళ ప్రాపకం పొందడానికి భక్తుల నానావిధ యాత్రలు! సిరికిన్‌ జెప్పడు అన్నట్లు వస్తారు ఎండనక వాననక లారీల్లో దేవుళ్ళు! భజన భక్తులు ఎత్తైన గద్దెల…
ఇరవయ్యవ శతాబ్దపు తెలుగు సాహిత్యాన్ని శాసించిన మహాకవి శ్రీరంగం శ్రీనివాసరావుగా లబ్ద ప్రతిష్టులైన శ్రీశ్రీ (ఏప్రిల్‌ 30, 1910 – జూన్‌ 15, 1983). విప్లవ కవిగా, సాంప్రదాయ, ఛందోబద్ధ కవిత్వాన్ని ధిక్కరించిన వారిగా, అభ్యుదయ రచయితల సంఘం అధ్యక్షులుగా, విప్లవ రచయితల సంఘం స్థాపక అధ్యక్షులుగా, సినిమా పాటల రచయితగా ఆయన సుప్రసిద్ధుడు. శ్రీశ్రీ…