ముఖమంతా సెగలైనా
లోపల భీకర వర్షం
బొట్టు చప్పుడు లేకుండా
భారీ వరద ఊపిరిని తాకేలా
దారుల్ని మింగేసిన నదిపై
చినుకు ఈతను చూస్తుంటే
ఏ క్షణంలో ఏ పదం
పెదవులను పగులగొట్టుకుని
ముక్కలవుతుందో
లోపలి నిజం అనిపిస్తుంది
ఎన్నో యేళ్ళగా
గేట్లు తెరవని ఆనకట్టలా అతడు
ఒళ్ళంతా నెర్రెలుబారి
విశాలమైన బీడులా ఆమె
-శ్రీ సాహితీ





ఈ రోజుల్లో డొల్ల సాహిత్యం ఇలాగే అమ్ముడుపోతోంది నాగిని కందాల