ఎప్పుడైతే తర్కంతో సమర్థించుకోవడం సాధ్యంకాదో అప్పుడు విమర్శకుల నోరు మూయించడానికి బెదిరింపే ఆయుధంగా మారుతుంది. ప్రస్తుత పాలనకు ఈ సాధారణ సూత్రం తప్పక వర్తిస్తుంది. అంటే ఎప్పుడైతే నాయకుల వద్ద వాస్తవాలు కొరవడుతాయో అప్పుడు బలప్రయోగానికి సిద్ధమవుతారు. ఎప్పుడైతే ప్రభుత్వం సహేతుక చర్చనుంచి సంస్థాగత బెదిరింపు వైపు మళ్లుతుందో అది తన తప్పును మౌనంగా అంగీకరించినట్టే.…
“సాహిత్యం అంటే కేవలం అక్షరాలా కూర్పు కాదు, భావాలను ప్రభావితం చేసే, మనసును మార్చే, ఆలోచనలకు ప్రేరణనిచ్చే వాస్తవికకళ!” అని ఎవరి ఫేస్బుక్ గోడ మీదనో చదివినట్టు గుర్తు. అలాగే “దేశం కోసం మరణించే వాళ్ళు వీరులు, దేశాన్ని నిలబెట్టేది సాహిత్యం.” అని మహాకవి శ్రీశ్రీ అన్నారు. ఎంత నిజం, సాహిత్యానికి ఎంత బలం వుందో కదా అనిపిస్తుంది. ఎందుకంటే అమ్ముడు పోయిన మీడియా, రాజ్యం చేతిలో కీలుబొమ్మై ఆడుతున్నచోట నేడు సాహిత్యమే ఈ ఫాసిస్ట్ ప్రభుత్వపు కపటత్వాల్ని, రహస్యాల గుట్టువిప్పి చెప్తుంది. ప్రజల్ని అదెలా దోపిడీ…