వివస్త్రైన వివక్ష
తల లేని మొండెంగా ఉండటం నాకు చేతకాదు! తలపు రాని మెదడున్నా – లేనట్టే! సమాజపు అరాచకత్వానికి అంగలారుస్తూ శవమై పోలేను, అసమానత్వానికి పుట్టిన సంతానమై సాగలేను. కాలు మీద కాలేసుకుంటే, ధగధగ మెరిసే బట్టలేసుకుంటే, గురువై గమనాలు నేర్పుతుంటే – మా వృద్ధి చూసి మీ గుండెగుత్తి ఎందుకని మండిపోతోంది? వేల గొంతుకల్తో విజృంభిస్తూ…