Take a fresh look at your lifestyle.

కాలం మిగిల్చిన ‘‘విషాదం’’

మనిషి శిఖరాలు కూలిపోతున్నాయి.
నీడలా నీ చుట్టూ చీకటి పొరలు
అల్లుకొని…మరణ మృదంగం మ్రోగిస్తూ
ప్రాణం అనే పర్వత శిఖరాలను
నెలరాలుస్తుంటే….
దుఃఖమంత ఏరులై పారుతుంది.

రాతిరంత కనురెప్పలపై భయం దుప్పటే.
సూర్యోదయానే ఎక్కడ రెక్కలు
విరిగిపోతాయోఅని.
హృదయంలో ఏదో కాల శూలం
పగబట్టి గుచ్చినట్లు.

బంధాలు అనే ఈ మానవతా హృదయాలను
ఎంత చిలికినా శూన్యమే దర్శనమిస్తుంది.
ప్రేమాభిమానాలన్నీ మైనంలా
కరిగిపోతున్నాయి.
నిప్పంటించిన అగ్నిశిఖల్లా
దహించుకు పోతున్నాయి.
రంపపు కోతల్లా మారి నరికేస్తున్నాయి.
పారే సెలయేటి అలల తాకిడిలో
చిక్కుకొని ప్రాణం ఊగిసలాడుతోంది.

ఎడారి ఉసికె దారులగుండా
ప్రవహించిన నీటిదారలు…
ప్రేమగుర్తుల తడిని వెతుకుతుంది.
ప్రమిదపు కాంతిరేఖల…
మిణుగురుల ఆశలైనా
బతకాలి ఇపుడు.
ఈ వడగాలుల ప్రళయాన్ని ఆపడానికి
మానవత్వం ఉన్న మనిషి కావాలిప్పుడు.

ప్రాణమనే దీపాలను కాపాడటానికి
కొన్ని చేతులు కావాలిప్పుడు.
మనిషి అనే కవచకుండములను
ధరించిన హృదయాలు కావాలిప్పుడు.
చుట్టూ మనిషితనం కరువైన
లోకానికి …కాసింత తోడునిలిచే
అభయహస్తం కావాలిపుడు.

– అశోక్‌ ‌గోనె
9441317361.

Leave a Reply