Take a fresh look at your lifestyle.

నగదీకరణ పధకం.. ప్రయివేటుకు ధారాదత్తం..

ఈ ‌కాంట్రాక్టులను దక్కించుకున్న బడా సంస్ధలు పెట్టుబడులు కోసం బ్యాంకులను రుణాల కోసం ఆశ్రయించడం తప్పదు.బ్యాంకులలో ప్రజల చేసిన పొదుపులను ఋణాలుగా తీసుకుంటారు. అంటే ప్రజల డబ్బుతోనే ప్రజల సంపదను, వనరుల్ని ప్రవేటు వ్యక్తులు హస్తగతం చేసుకుంటున్నారు అనేది మాత్రం సత్యం.ఒక వేళ బడా కార్పొరేట్‌ ‌శక్తులు వ్యూహాత్మకంగా దివాలా పేరిట రుణాలను ఎగవేస్తే జరిగే నష్టం ప్రజలకే..అంతే కాదు నిర్ణీత కాలం అద్దెకు తీసుకున్న ఆస్తులను పీల్చి పిప్పి చేసి అద్దె ఆస్తులే కదా అనే ఆలోచనతో ఆస్తుల తరుగుదల విషయమై నిర్వహణా వ్యయం చేపట్టకుండా తిరిగి తరిగిపోయిన ఆస్తులను మనకు అప్పగించడం అనేది వాస్తవం మానసిక దివాలా, నిరాశకు ఒక సూచిక

ఒకటి కాదు రెండు కాదు ఏకంగా 70 సంవత్సరాల నుండి దేశ ప్రజల శ్రమతో ప్రజలు కట్టిన పన్నులతో ఏర్పడిన సంపద మనది. ప్రభుత్వ ఆధ్వర్యంలో కోట్లాది మందికి ఉపాధి అందిస్తున్న సంపద మనది .ప్రభుత్వానికి ఆదాయాన్ని అందించే దేశ సంపద ఇది.అయితే ఈ సంపద ఈ రోజు అద్దె ప్రాతి పదికన ప్రయివేట్‌ ‌వ్యక్తుల చేతుల్లోనికి చేరనుంది.దేశ అభివృద్ధి లో కీలక పాత్ర వహిస్తున్న రైల్వే, ఓడరేవులు, జాతీయ రహదారులు, టెలీకమ్యూనికేషన్లు, సహజవాయువు, విద్యుత్‌ ఉత్పత్తి, ఖనిజ తవ్వకాలు, గ్యాస్‌ ‌పైప్‌లైన్లు..ఇలా అనేకంజాతీయ సంపదను అద్దెకు ఇవ్వడానికి ప్రభుత్వం సిద్ధం అయ్యింది.ప్రపంచీకరణ ప్రభావం వలన మన దేశంలో కూడా సరళీకృత ఆర్థిక విధానాలను అవలంబించి ప్రయివేటీకరణ దిశగా అడుగులు వేశాం..నష్టాల్లో ఉన్న ప్రభుత్వ రంగ సంస్థల్లో పాక్షికంగా లేదా పూర్తిగా ప్రైవేటు రంగానికి అవకాశం కల్పించారు.పెట్టుబడుల ఉపసంహరణ ద్వారా ప్రభుత్వ రంగ సంస్ధల నష్టాలను అధిగమించాం.ఇప్పుడు దీనికి భిన్నంగా మానిటైజేషన్‌ ‌ప్రక్రియను ప్రభుత్వం వెలుగులోకి తీసుకు వచ్చింది. ప్రభుత్వ వాదన ప్రకారం దేశంలో ఎన్నో నిరర్ధక ఆస్తులు ఉన్నాయి.వాటి నిర్వహణ కోసం ఎంతో ధనాన్ని వృధా చేయవలసి వస్తున్నది.

ప్రజలు పన్నులు రూపేణా చెల్లించిన ధనాన్ని ఇలా నిరర్థక ఆస్తుల నిర్వహణకు ఖర్చు చేయడం సమంజసం కాదని ప్రభుత్వ అభిప్రాయం.అలా అని వాటిని విక్రయం చేసే ఆలోచన ప్రభుత్వానికి లేదు.ఇది ప్రయివేటీకరణ కాదు.పెట్టుబడుల ఉపసంహరణ అసలే కాదు.ఆస్తులపై యాజమాన్యం ఎప్పటికి ప్రభుత్వానిదే.కేవలం ఆస్తులను ఒక నిర్ణీత కాలానికి ప్రయివేట్‌ ‌సంస్ధలకు అద్దె కు ఇవ్వడం మాత్రమే దీని విధానం .ఈ ప్రక్రియలో వచ్చిన ధనాన్ని దేశంలో మౌలిక ఆస్తుల రూపకల్పనకు ఖర్చు చేయడం ద్వారా దేశాన్ని మరింత ప్రగతి పదంలో తీసుకు పోవడానికి వీలు పడుతుందని ప్రభుత్వం వాదన.దేశ అభివృద్ధికి ఇది కీలక నిర్ణయం అంటూ ప్రభుత్వం జాతీయ నగదీకరణ కార్యక్రమాన్ని సమర్ధించుకుంటున్నది.ఈ విధానం ద్వారా ఆర్థిక వ్యవస్థను పునర్జీవింపజేసి,కోవిడ్‌ ‌మహమ్మారి వల్ల దెబ్బతిన్న అభివృద్ధి పనులను వేగవంతం చేయాలని కేంద్రం ఆకాంక్ష. దీని ద్వారా రానున్న 4 సంవత్సరాల కాలంలో 6 లక్షల కోట్ల రూపాయలు సమీకరించవచ్చునని ప్రభుత్వం భావిస్తుంది.దీనిని దేశంలో మౌలిక రంగాల కల్పనకు వెచ్చించడం ద్వారా మరింత వేగవంతమైన అభివృద్ధికి బాటలు వేయనున్నాం అని ప్రభుత్వం చెబుతూ ఉంది.అయితే ఈ విధానంపై రాజకీయ కోవిదులు ఆర్ధిక నిపుణులు అనేక సందేహాలు వెలిబుచ్చడం జరుగుతూ ఉంది.

ప్రభుత్వం నిరర్ధక ఆస్తులు అని చెప్పే వాటిని ప్రయివేటు సంస్ధలు ఎందుకు తీసుకుంటాయి.ప్రయివేటు లక్ష్యం లాభార్జన.ప్రభుత్వాలకు నిరర్ధక మైనవి ప్రయివేటుకు ఎలా లాభదాయకం అవుతాయి. ప్రైవేట్‌ ‌నిర్వహణా సామర్థ్యం మెరుగైనది కాబట్టి లాభాల బాట పట్టిస్తారు నిజమే.అంటే ప్రభుత్వ రంగానికి నిర్వహణా సామర్ధ్యం లోపించింది అని ఒప్పుకోవడమే కదా..ఇప్పుడు అప్పగించే ఆస్తులు జాబితాలో ఉన్నవి అన్నీ కూడా నిరర్ధక ఆస్తులేనా.. వాటి నుండి వస్తున్న ఆదాయాల వివరాలు గోప్యమా. మన నిర్వహణలో వస్తున్న ఆదాయం కన్నా ప్రైవేటు రంగానికి అప్పగించడం వలన మెరుగైన ఆదాయం వస్తుంది అనుకుంటే సమర్ధనీయమే.సామాజిక శ్రేయస్సు లక్ష్యంగా నిర్వహిస్తున్న ఆస్తులు వ్యక్తిగత లాభార్జన ధ్యేయంగా నడిచే ప్రయివేటుకు ధారాదత్తం చేయడం సమంజసం కాదు.ప్రయివేటు సంస్ధలకు ఇవ్వడం వలన పోటీ తత్వం పెరిగి ప్రజలకు మెరుగైన సేవలు తక్కువ ధరలకే లభిస్తాయని ప్రభుత్వం వాదిస్తుంది.అయితే మనం అద్దె పేరుతో ముట్ట చెప్పే ఆస్తులు చిన్న, మధ్య తరగతి వ్యాపారులుకు కాదు బహు కొద్ది మంది బడా కార్పొరేట్లుకు మాత్రమే.వారిలో కూడా ప్రభుత్వానికి అనుగుణంగా ఉండే వారికి మాత్రమే. ఒక వేళ తమ అభీష్టానికి భిన్నంగా ఎవరైనా పోటీకి వచ్చినా ఏం జరుగుతుంది అనేది మనకు విదితమే.ఈ స్ధితిలో ప్రయివేటు రంగంలో ఏక స్వామ్య,ద్విస్వామ్య పరిస్ధితులు ఏర్పడి ప్రజలపై విచక్షణా రహితంగా ధరల పెంపుదల జరుగుతుంది. అయితే ధరల పెంపుదల ఉండదు అనే హామీ వారినుంచి ప్రభుత్వానికి హామీ ఉంటుందా అంటే సమాధానం లభించదు.

అంతేకాదు ఈ కాంట్రాక్టులను దక్కించుకున్న బడా సంస్ధలు పెట్టుబడులు కోసం బ్యాంకులను రుణాల కోసం ఆశ్రయించడం తప్పదు.బ్యాంకులలో ప్రజల చేసిన పొదుపులను ఋణాలుగా తీసుకుంటారు. అంటే ప్రజల డబ్బుతోనే ప్రజల సంపదను, వనరుల్ని ప్రవేటు వ్యక్తులు హస్తగతం చేసుకుంటున్నారు అనేది మాత్రం సత్యం.ఒక వేళ బడా కార్పొరేట్‌ ‌శక్తులు వ్యూహాత్మకంగా దివాళా పేరిట రుణాలను ఎగవేస్తే జరిగే నష్టం ప్రజలకే.. అంతే కాదు నిర్ణీత కాలం అద్దెకు తీసుకున్న ఆస్తులను పీల్చి పిప్పి చేసి అద్దె ఆస్తులే కదా అనే ఆలోచనతో ఆస్తుల తరుగుదల విషయమై నిర్వహణా వ్యయం చేపట్టకుండా తిరిగి తరిగిపోయిన ఆస్తులను మనకు అప్పగించడం అనేది వాస్తవం.ఆస్తులను అద్దెకు ఇవ్వడం తప్ప వాటిపై పర్యవేక్షణ అధికారం ప్రభుత్వాలకు ఉండదు.ఈ ప్రక్రియలో ఆర్జించిన లక్షల కోట్ల రూపాయిలు తిరిగి మౌలిక వసతుల నిర్మాణానికి కేటాయించడం మంచి పరిణామమే.అయితే ఈ ఆస్తులను తిరిగి మరల ప్రవేటు వ్యక్తులకు ముట్టచెబుతారు. ఎందుకంటే ప్రభుత్వాలకు ఇప్పుడు లేని నిర్వహణా సామర్థ్యం తిరిగి అప్పుడు ఎలా వస్తుంది..! అందుచేత మరలా ప్రయివేటు ప్రయోజనాలే పరమావిధిగా ఈ ఆస్తులను ప్రవేటు వారికే కట్టబెడతారు ఇలా ఈ వలయం కొనసాగుతుంది తప్ప దీనివలన దేశానికి ప్రజలకు ఒరిగేది ఏమీ ఉండదు.

ప్రభుత్వ ఆస్తులను గంప గుత్తగా ప్రైవేట్‌ ‌కు అప్పగించి ఆస్తులు మాత్రం ప్రభుత్వం చేతిలోనే ఉంటాయని చెప్పటం అంటే ప్రజలను వంచించటమే. ప్రభుత్వ ఆస్తులను ప్రయివేట్‌ ‌కు లీజుకు ఇచ్చే కాలపరిమితిని బట్టి కొన్నితరాలు పాటు ప్రైవేట్‌ ‌సంస్థలు వసూలు చేసే ఫీజులు ప్రజలు భరించాల్సిందే.ప్రస్తుతం ప్రైవేటు రంగం ప్రయోజనాలను ప్రభుత్వం ఎలా కాపాడుతూ ఉంది అనేది మనం చూస్తూనే ఉన్నాం.మన దేశంలో పలు కంపెనీలు టెలికాం రంగం లోకి వచ్చినపుడు పోటీ పడి చార్జీలు తగ్గించిన విషయం తెలిసిందే. ఆలశ్యంగా మార్కెట్లోకి వచ్చిన రిలయన్స్ ‌జియో వినియోగదారు లను అతి తక్కువ ఛార్జీలతో ఆకర్షించింది. పోటీ కంపెనీలు దివాలా దీసిన తరువాత చార్జీలు పెంచుతున్న విషయం తెలిసిందే. ఇప్పుడున్న ఒకటి రెండు కంపెనీలు కూడా రంగం నుంచి తప్పుకుంటే జియో ఎంత చెబితే అంత చెల్లించక తప్పదు. రేపు రోడ్లయినా, విద్యుత్‌ ‌మరొకటి ఏదైనా అంతే. మొత్తం ప్రైవేటు వారి నిర్వహణకుపోతే వారెంత చార్జీ చెల్లించాలంటే అంత చెల్లించాల్సిందే.

2019లో కార్పొరేట్‌ ‌రంగానికి ప్రభుత్వం పన్నుల కోత ద్వారా రూ.1.45 లక్షల కోట్లను మిగులు కలిగించింది.వీటికి తోడు కార్పొరేట్‌ ‌పన్ను కోతల భారం నుంచి తప్పించుకునేందుకు చమురు ధరను పెంచుకుంటూ పోతూ ఉంది. ప్రత్యక్ష పన్నులు పెంచడం ద్వారా దిగువ మధ్యతరగతి వినియోగదారులను పరోక్షంగా దెబ్బ తీశారు.ఈ చర్యలు ప్రైవేటు సంక్షేమం కోసం కాదా..మానిటైజేషన్‌ ‌ద్వారా ప్రైవేట్‌ ‌రంగం ఆశించే అధిక రాబడులు సిద్ధించాలంటే వినియోగదారులపై భారీగా యూజర్‌ ‌చార్జీలు విధిస్తారు. వేలంలో పోటీ పడి అధిక మొత్తంతో ఆస్తులను దక్కించుకున్న సంస్ధలు అధిక యూజర్‌ ‌చార్జీలు ప్రజలపై వేయడం మాత్రం తధ్యం.అయితే ఈ యూజర్‌ ‌చార్జీలు పెంచకూడదు అని ప్రభుత్వం వాళ్ళ నుండి హామీ తీసుకునే అవకాశం ఉండదు.ఒక వేళ ప్రైవేటు సంస్ధలు రాబడులు తగ్గిపోతే
దానిని పూడ్చడానికి అవసరం అయితే ప్రభుత్వమే నిధులను పంపిణీ చేయవలసి ఉంటుంది.

అంత కన్నా ముఖ్యంగా ప్రస్తుతం ప్రభుత్వ ఆధీనంలో ఉండే సంస్ధలలో పని చేసే ఉద్యోగుల భద్రత విషయంలో వారికి అందించే వేతనాలు విషయంలో హామీ ఉంటుందా అంటే అనుమానమే.ప్రయివేటు రంగంలో శ్రామిక దోపిడీ అనేది ప్రాధమిక లక్షణం.అంతే కాదు ప్రస్తుతం ఉన్న శ్రామికులకు కూడా ఉద్యోగ భద్రత ఉండదు.కొత్తగా ఉద్యోగిత రాదు. వేతనాలు కోత మరియు ఉన్న ఉద్యోగులను తొలగించడం అనేది సహజంగా జరిగే ప్రక్రియ. దీనికి అనుగుణంగా కార్పొరేట్‌ ‌సంస్ధలు ప్రభుత్వం పై వత్తిడి తెచ్చి కార్మిక చట్టాలను కూడా తమకు అనుకూలంగా మార్చుకుంటారు.ఇవి సామాజిక శ్రేయస్సుకు హాని కలిగించే విషయాలు తప్ప ప్రయోజనకరం కాదు.ఇది కేంద్ర ఆస్తులతో వదిలి పెట్టలేదు రాష్ట్రాలకు కూడా సూచనలు చేసింది.రాష్ట్ర ప్రభుత్వ ఆస్తులు గుర్తించి మానిటైజేషన్‌ ‌కు సిద్ధం కావాలని సూచించింది.అలా చేస్తే కేంద్రం నుంచి అదనపు నిధులు అందిస్తాం అనే తాయిలాలు ప్రకటించింది.

ఇంతటితో వదిలి పెట్టలేదు గ్రామ పంచాయితీలపై కూడా కేంద్రం కన్ను పడింది.ఇప్పటివరకు కేంద్రప్రభుత్వం ప్రతి సంవత్సరం ప్రతీ పంచాయతీకి ఇంత అని లెక్కకట్టి నిధు లు ఇస్తున్నది (జనాభా ప్రాతిపదికన). ఇవి నేరుగా పంచాయతీలకు వస్తాయి. రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలతో సంబంధం లేకుండా ఈ నిధులు కేంద్రం పంచాయతీలకు అందిస్తుంది. ఇందు కోసం ప్రతీ సంవత్సరం ఇంచుమించు 2 లక్షల కోట్లకు పైగా నిధులను కేంద్రం ఖర్చు పెడుతున్నది. ఈ 2 లక్షల కోట్లు బరువు ను తగ్గించుకోవాలంటే ఉత్తమ మార్గం మానిటైజేషన్‌ అని కేంద్రం ఆలోచన చేసింది. గ్రామ సభలు నిర్వహించి ఆస్తులను వేలం ద్వారా ప్రైవేటు వ్యక్తులకు ముట్ట చెప్పండి అనే సందేశాన్ని పంపింది.ఇదే విధానం గ్రామాలలో అమలు జరిగితే జాతిపిత ఆశించిన గ్రామ స్వరాజ్యం ప్రైవేటు స్వరాజ్యంగా మారే ప్రమాదం పొంచి ఉంది అనడంలో ఎటువంటి సందేహం లేదు.

దేశం మొత్తాన్ని ఇలా ప్రయివేటు వ్యక్తులకు గంపగుత్తగా అందచేసే కేంద్రం నిర్ణయాన్ని ఎవరైనా ప్రశ్నిస్తే మాత్రం ప్రభుత్వం అనేది వ్యాపారం చేయదు.ప్రభుత్వం సంక్షేమాన్ని మాత్రమే చూస్తుంది అంటూ సుద్దులు చెబుతూ ఉంది. సంప్రదాయ ఆర్ధిక వేత్తల సిద్దాంతాన్ని ఆదర్శంగా తీసుకుని కేవలం ప్రజల రక్షణ బాధ్యతలు చేపట్టడమే ప్రభుత్వ బాద్యత అనే దిశగా ప్రజా ప్రయోజన బాధ్యతలు పక్కకు పెట్టి ప్రైవేటు ప్రయోజనాలే పరమావిధిగా కేంద్రం వేగంగా ముందుకు అడుగులు వేస్తూ ఉంది. పోనీ ప్రపంచంలో ఈ నగదీకరణ విధానం అవలంబించిన దేశాలు మంచి ఫలితాలు సాధించాయి అని చెప్పు కోవడానికి కూడా ఏదీ లేదు.2013 సంలో ఆస్ట్రేలియా ప్రభుత్వం సిడ్నీలో కెంబ్లా రేవును, బోటానీ రేవును అద్దెకిచ్చింది. దానివల్ల ధరలు పెరిగాయి. వినియోగదారుల సమస్యలు పెరిగాయి . నిరుద్యోగం పెరిగింది.తప్ప ప్రయోజనం సాధించింది మాత్రం లేదు.అలాగే న్యూసౌత్‌ ‌వేల్స్ ‌లో ఎలక్ట్రిసిటీ లైన్లు స్తంభాలు ప్రయివేటీకరించారు. దాని ఫలితం కరెంటు చార్జీలు విపరీతంగా పెరిగిపోయాయి. సింగపూర్లో సబర్బన్‌ ‌రైళ్లను సిగ్నలింగ్‌ ‌వ్యవస్థను ప్రయివేట్‌ ఆపరేటర్లకు ఇచ్చారు.అక్కడ కూడా ప్రయాణీకులు నానా ఇబ్బందులు పడ్డారు.దానిని తిరిగి జాతీయం చేసే దిశగా ఆలోచనలు చేస్తున్నారు.

ఇన్ని వైఫల్యాలు మన కళ్ళ ముందు కనిపిస్తున్నాయి.వీటిని పరిగణలోనికి తీసుకోకుండ ముందుకు అడుగు వేయడం సమర్ధనీయమా..?.మితిమీరిన ప్రయివేటీకరణ అనేది ఆర్థిక వినాశనానికి దారితీస్తుంది అని వాజపేయి మాటలు మర్చిపోయారా..సాక్షాత్తు
బిజెపి జాతీయ కార్యవర్గ సభ్యుడు, రాజ్యసభ సభ్యుడు సుబ్రమణ్య స్వామి ‘‘ఆర్ధిక వ్యవస్థ అధోగతి పాలైన పుడు ప్రజల ఆస్తులను అమ్మటం మానసిక దివాలా, నిరాశకు ఒక సూచిక. ఇది ఆరోగ్యకరమైన సైద్ధాంతిక విధాయకత కాజాలదు.అన్న మాటలు ప్రభుత్వ పెద్దలకు ఇంకా చేరలేదా. ఇంత ప్రళయం ముంచుకు వస్తున్నా కూడా ఇద్దరు ముగ్గురు ముఖ్య మంత్రులు తప్ప మిగిలిన వాళ్ళు మౌనంగా ఉండటం దేనికి సంకేతం.గ్రామాలు సైతం ప్రమాదంలో చిక్కుకోనున్నాయి అనే సంకేతం తెలిసినా ప్రజలు నుంచి స్పందన కరువయ్యింది.భారాలను భరించడం ప్రజలకు అలవాటై పోయి మౌనంగా ఉంటున్నారా..ఈ ప్రశ్నలకు కాలమే సమాధానం చెప్పాలి..

– రుద్రరాజు శ్రీనివాసరాజు..9441239578.
లెక్చరర్‌..ఐ.‌పోలవరం

Leave a Reply